Greencard

Na dreigingen van de Amerikaanse douane om me het land uit te gooien toen ik terug kwam uit Costa rica, ben ik in de malle molen geraakt van het aanvragen van een greencard.
Het is een enorm papierwerk, en ik kan best wel een beetje Engels, maar dit was een pittig staaltje bureaucratie. Het is al moeilijk om de ambtenarentaal in het Nederlands te begrijpen, laat staan in het Amerikaans. Maar met wat hulp hier en daar is het toch gelukt.

Je moet het zien als een test/proefwerk. Je moet alles weten, en ze vragen maar een beetje.
We moesten ons om 7.30 melden, en we waren er om 9.00 weer uit met de felbegeerde stempel op zak.

We zijn met z'n tweeen door een immigratieofficier ondervraagd, en het ging gewoon helemaal soepel. De vragen waren hoe we elkaar ontmoet hadden, of ik terroristische neigingen heb, en of ik drugs gesmokkeld heb. Ze moest een fotoalbum zien, en wat papieren zoals de trouwakte.

Om 9.00 stonden we weer buiten. Opgelucht en blij.
Ik ben nu permanent inwoner voor 2 jaar. Na 2 jaar wordt het verlengd tot 10 jaar. Over 3 jaar kan ik Amerikaans burger worden.

Nu moet ik mijn rijbewijs, sofinummer en bankkaart halen. Het blijft allemaal geldklopperij. Ben nu al zo'n 2000 dolar kwijt, en elk formuliertje wat je invuld kost geld.

Groetjes maar weer.

Ron

We zijn getrouwd! :-)

We zijn op 28-09-2009 getrouwd. Het is echt waar. Nu nog een beetje onwerkelijk, maar het voelt heel erg goed.

Om 12 uur is ons huwelijk in Woodstock, NY voltrokken. In de bossen waar Tania's ouders Kenneth en Gioia wonen. We hebben het in een kleine kring gehouden.

We waren met z'n zessen. Tania's ouders, wij met z'n tweeen en Cole en Sophia.

Cole was de ringdrager

en Sophia het bloemenmeisje.

En de rechter komt gewoon naar het huis en voltrekt het huwelijk. Zo makkelijk allemaal.

We hadden zelfs een ringslang die het zijn goedkeuring gaf.

And now you may kiss each other

Ken en Gioia hebben ons een etentje aangeboden in Mohonk. Een resort in de bergen. Heerlijk eten en een fabuleus uitzicht. Het was ook de plaats waar Tania en ik 1 van onze eerste dates hadden.

Het hotel


Uitzicht vanaf Mohonk.

Het toetje

Kortom een zeer geslaagde dag.

Love Ron

Rosa's Bolderkar

Rosa's bolderkar is gestolen/vermist.

Dubbelklik op de foto om hem groter te zien.

Het leven in Phoenicia.

Weer terug in Phoenicia. Iedereen is weer blij me te zien. Het enige minpuntje: mijn camera is niet meer in mijn rugzak. Geen idee waar het is. Luchthavens gebeld, British Airways gebeld, geen spoor. Ook niet op sites als www.lostcameras.com. Hoop dat de verzekering het wil uitbetalen. Kan geen rapport van de plaatselijke politie krijgen.

Zo vind ik mijn auto terug. Er is veel sneeuw gevallen.
Er is genoeg sneeuw om te snowboarden, maar na een week in de alpen vallen de bergen hier toch wel wat tegen, maar hee, ik klaag niet: snowboarden is snowboarden.
En ik ben niet alleen, Cole wil het ook leren: hij blij dat ik snowboardleraar ben. :-)
Maar er valt nog een hoop te leren....

Ook Lacy is blij in de sneeuw. Wel wat last van koude pootjes, maar ze neemt elk mogelijkheid om naar buiten te gaan gretig aan.


De Hudson river is aardig bevroren. De Hudson is breder dan de IJssel.

Winter maakt mooie dingen.

Er zijn een hoop vuurtorens langs de rivier.

En als je denkt dat het mooi weer is, kan er zo een bak sneeuw vallen. Ik was even naar het postkantoor.....

Tijd om mijn Buell op te halen.

Het was bijna lente waar de motor was. Terug in NY weer een bak sneeuw. Afladen komt wel. Eerst maar weer boarden.

Kapers op de kust. Ik heb de Miata op haar verzekering staan. Maar omdat ze geen motorrijbewijs heeft, lukt het truukje dit keer niet. Maar ze wil haar rijbewijs graag halen. Kan hier in een weekend..... Wordt vervolgt.

Weekendje uit. Danceflurry. Een weekend vol muziek, workshops, dans en gezellige mensen.

Er wordt getangoot......

..... gedrumd. Kortom een topweekend. Een hoop Amerikaanse dansen ondergaan.

Lekker zo'n weekend met z'n tweeen.

Er is er een jarig.....

8 jaar oud....

Feestmaal wordt bereid...

..... met cake toe.

De omgeving blijft mooi... ook als het mistig en koud is.

Sommige dingen in het leven veranderen drastisch als je bij een familie intrekt.

Je bent ineens verantwoordelijk voor een hele kudde paarden...

... , knuffels....

.... en andere beesten.

Lente komt eraan. Vogels in grote aantallen....

Weer werk aan de weg. Ideaal als je wat aan de late kant bent.


En dit was vanmorgen. De kids ziek op de bank.

Wordt weer vervolgd......

Love Ron

Info

Op weg naar Amerika is mijn camera verdwenen. Een aantal foto's van de laatste week zijn er niet meer. Een nieuwe camera is onderweg. (na gedoe met verzekering en creditcard fraude en vage internet verkopers)

Als iemand mijn adres of telefoonnummer wil hebben:

mailtje naar: ron_van_beek ad hotmail.com

Zal snel weer foto's gaan maken...

Zutphen

Zutphen dec 2008/jan 2009






Ik was voor 5 weken terug in Nederland om het een en ander te regelen en omdat ik Amerika uit moest in verband met visa. En om gezellig een biertje te drinken.

Leuk om na 7 maanden je vrienden weer te zien.

En de familie natuurlijk

Ook de overheerlijke toetjes zoals alleen Pa die kan maken mis je als je lang van huis bent.

Zelfs hier in Zutphen kom je je Amerikaanse familie tegen. Pa en zijn Amerikaanse zus Barbara.

Er is in Amerika we veel ijs en kou, maar niemand komt op het idee om een baan te vegen. Gelukkig was het ijs perfect toen ik in Holland was.

Zelfs Becky, mijn Amerikaanse "zus" heeft zich prima vermaakt tijdens haar 1 week durende trip. Haar moeder heeft haar deze trip aangeboden voor haar 40e verjaardag.

Ook oud en nieuw was weer helemaal gezellig.

En natuurlijk weer brommers kieken... :-)

Ook het leven gaat door. Een nieuw geborene bij mijn nicht Rike en Stefan.

Isa is apetrots op haar zusje..

Nick en Stefan in de badkamer..

In memorandum Ke'ai.

De katten van Karin, waar ik een paar weken in haar huis mocht. Ik hoorde dat de rooie kat deze week was heengegaan naar de eeuwige jachtvelden. Ik leerde ze kennen toen Karin ze net kreeg. Karin: sterkte!

En op naar het volgende feestje.... Jaarvergadering van MC Koe in Amersfoort.

Ook dat is altijd weer beregezellig....

Wintersport mag natuurlijk ook niet ontbreken in het rijtje van gezellig dingen.

Op de foto ontbreken Alie, Inez, Lelin en Norbert. (kon de weg weer niet vinden)

Blijft indrukwekkend.....

En op naar Amerika.....