Na dreigingen van de Amerikaanse douane om me het land uit te gooien toen ik terug kwam uit Costa rica, ben ik in de malle molen geraakt van het aanvragen van een greencard.
Het is een enorm papierwerk, en ik kan best wel een beetje Engels, maar dit was een pittig staaltje bureaucratie. Het is al moeilijk om de ambtenarentaal in het Nederlands te begrijpen, laat staan in het Amerikaans. Maar met wat hulp hier en daar is het toch gelukt.
Je moet het zien als een test/proefwerk. Je moet alles weten, en ze vragen maar een beetje.
We moesten ons om 7.30 melden, en we waren er om 9.00 weer uit met de felbegeerde stempel op zak.
We zijn met z'n tweeen door een immigratieofficier ondervraagd, en het ging gewoon helemaal soepel. De vragen waren hoe we elkaar ontmoet hadden, of ik terroristische neigingen heb, en of ik drugs gesmokkeld heb. Ze moest een fotoalbum zien, en wat papieren zoals de trouwakte.
Om 9.00 stonden we weer buiten. Opgelucht en blij.
Ik ben nu permanent inwoner voor 2 jaar. Na 2 jaar wordt het verlengd tot 10 jaar. Over 3 jaar kan ik Amerikaans burger worden.
Nu moet ik mijn rijbewijs, sofinummer en bankkaart halen. Het blijft allemaal geldklopperij. Ben nu al zo'n 2000 dolar kwijt, en elk formuliertje wat je invuld kost geld.
Groetjes maar weer.
Ron
2 opmerkingen:
maar goed dat je in dat gesprek niet hebt gezegd dat ze in holland alleen gele en rode kaarten kennen.................gefeliciteerd!!!!!
Gaaf Ron! Super! Beeeeter! Ben blij voor je. Nee, voor jullie. Goh, moest je nou op de valreep ook nog ff snel trouwfotos maken? ;-)
Eh...zou je amerikaans burger willen worden? Ik zou mijn NL paspoort nooit opgeven..het mooiste kadootje dat je kunt hebben met toegang tot de hele wereld... Hey, ik drink er nu 1 op je, goed? Prut!
Norbert
Een reactie posten